Wat je van technische schuld kunt meten
Schuld zelf is niet te meten, de sporen ervan wel. Een bestand dat complex is, vaak verandert en weinig tests heeft, is duur om aan te raken. Dat zijn de plekken waar het eerst wringt.
Wat we meten
Met vaste tools, zonder AI, op je repository:
- De meest complexe functies en bestanden
- Hotspots: bestanden die complex zijn en ook het vaakst veranderen
- Omvang per taal, en hoeveel testcode er tegenover de code staat
- Runtimes en frameworks die geen updates meer krijgen, en of er lockfiles zijn
- Uit de git-geschiedenis: hoe oud, hoe actief, en of het werk bij één persoon ligt
Daarna leest een inspectie de architectuur
Een AI-model leest de code door, alleen lezend, en noteert beweringen over de opbouw. Elke bewering moet naar een bestand en een regel wijzen, anders komt hij niet in je overzicht. Wij zijn verantwoordelijk voor de controle, niet voor het opruimen.
Wat we niet doen
We rekenen schuld niet om in een bedrag of een aantal dagen werk. Dat zou een getal zijn dat we niet kunnen onderbouwen. Je krijgt de bevindingen met hun bewijs en de plek waar het zit.
We ruimen niets op. Jullie bepalen wat je eerst aanpakt.