Wat AI niet vanzelf bijhoudt
AI doet wat één opdracht vraagt. Of de wijziging in de architectuur past, of er tests bij komen, of er geen sleutel in de code belandt en of de documentatie nog klopt: dat vraagt niemand, tenzij iemand het controleert. Hoe hoger het tempo, hoe sneller het achterloopt.
Waarom controles met de hand het niet halen
Een review per pull request kijkt naar die ene wijziging. Een audit eens per jaar is een momentopname. Bij het tempo van ontwikkelen met AI hoort een controle die bij elke nieuwe versie meeloopt, automatisch, en die zegt wat bewezen is. Daar gaat ontwikkelen naartoe.
Wat we controleren
Vijf onderdelen, elk met zijn bewijs:
- Codekwaliteit: complexiteit, hotspots en onderdelen zonder updates
- Beveiliging: geheimen, kwetsbare onderdelen en riskante code
- Tests: unit- en end-to-end-tests, aangetoond met rapporten uit je eigen CI
- Documentatie: wat er is, wat dun is en wat ontbreekt
- Architectuur: de kaart van je repository en waar de kennis zit
Zo werken we zelf ook
We gebruiken AI bij ons eigen werk, met dezelfde soort controles op onszelf: vaste scans, tests en een definitie van klaar die de pipeline afdwingt. Wat we aanbieden, gebruiken we zelf elke dag.